| Dar TRZYNASTEJ Wróżki |
| kiedy się rodzisz do twej kołyski sypią się skarby i ogrom myśli dziwne życzenie trzynastej wróżki ukryte w splotach w bieli pieluszki kiedy codziennie pniesz się do słońca dary rozmnożą kwiaty, w pieniądze lecz wiele zginie z tych podarunków pod stertą zer, w kostiumie smutków nie podasz dłoni, więc umierają i winnym krzewem nie rozrastają z skrzepłymi łzami, wiadomo przecież wiatr je jak liście w sercu rozmiecie leżą kamienie ponurym murem stos co dzień bardziej w spiczastą górę rośnie do nieba, gdzie twe marzenia czekają w ciszy do narodzenia ściągnij natychmiast życiowe brzemię wpuść wodną strugę, zbierze kamienie w piasek je zmieni, po którym teraz do tęczy, inny, z nadzieją zmierzasz ... 22 maj 2007 godz. 7, 52 |
więc się dziś pochyl, znajdziesz w ciemności
dary, te własne, zbyt zakurzone
co pragną w Tobie, byś je rozumem
marzeniem z serca, gestem zbyt śmiałym
dotknął, by w krzewy się rozrastały
bo dar przekornej, trzynastej wróżki
jest przecież bajką lub ach! Kopciuszkiem
Teraz już wiesz? Powiedz, że chcesz…
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz